Rosyjskie bomby spadły na Niepokalanów

Wydawało się, że wojna ma się ku końcowi. Niemcy uciekali w pośpiechu, ale wciąż każdemu groziło niebezpieczeństwo, gdyż wojna jeszcze trwała i niosła za sobą śmiercionośne żniwa. Tak było i w Niepokalanowie.

Rosjanie, być może nie wiedząc dokładnie, gdzie są Niemcy, 16 stycznia 1945 r. zbombardowali klasztor. Pierwsza bomba spadła na klasztor w czasie przerwy obiadowej - między godz. 13 a 14 - i zniszczyła częściowo kaplicę oraz prawie zupełnie przyległe do niej cele zakonne.

Druga seria bombardowania nastąpiła mniej więcej po półgodzinnej przerwie od pierwszej. Podczas tego bombardowania zginęło sześciu braci.

Później nastąpiło kolejne trzecie bombardowanie klasztoru, które obyło się bez większych strat. Podobnie było z czwartym bombardowaniem terenów za płotem, gdzie było lotnisko niemieckie.

Bracia zakonni zginęli podczas drugiego bombardowania. Po pierwszych bombardowaniach, gdy po raz kolejny nadciągały samoloty, bracia ukryli się w schronach. Ci, którzy nie zdążyli, szukali ratunku w fundamentach budującego się kościoła. Bracia zostali zauważeni przez rosyjskiego lotnika, który zrzucił bombę.

W fundamentach świątyni zginęli: br. Marceli Pisarek, br. Kasjan Chudzik, br. Dariusz Markowski i br. Andrzej Konieczny.

Jedna z bomb trafiła także w piekarnię, zabijając pieczących tam chleb braci: Pankracego Jędrzejewskiego i Andrzeja Szymańskiego.

Kilku braci, podczas bombardowania zostało także rannych.

Teresa M. Michałek, FN / red.
Fot. Archiwum Niepokalanowa