Niepokalane Serce Matki

Sam Pan Jezus nam o tym mówi: "Bądźcie, więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski". Dla św. Maksymiliana świętość była prosta, bo była to droga naśladowana a raczej "upodabniania się" do Niepokalanej.

"Niepokalana twoja - a ty Jej - pisał św. Maksymilian. - Jeśli my Jej, to i nasze wszystko jest Jej, i Pan Jezus przyjmuje wszystko od nas jak od Niej, jak rzeczy Jej. I Ona nie może wtedy pozostawić tych czynności niedoskonałych, ale czyni je godnymi siebie, to jest niepokalanymi bez najmniejszej zmazy".

Niepokalana osiągnęła najwyższy stopień zjednoczenia z Bogiem. Nie da się Jej oddzielić od Boga, jest doskonałym wzorcem, w którym możemy się formować, by stawiać się ludźmi na wskroś Bożymi. Musimy tak kształtować naszą osobowość, abyśmy jak najprędzej do Niej się upodobnili i niejako stali się jak Ona, byśmy tak byli Jej, by w konkretnych okolicznościach "Ona w nas i przez nas myślała, mówiła, czyniła, żeby najdoskonalsza miłość Niepokalanej ku Bożemu Sercu rozpłomieniała na ziemi... Chodzi o bezgraniczne, coraz intensywniejsze potęgowanie miłości stworzenia ku Stwórcy" (św. Maksymilian).

Św. Maksymilian chciał stanąć przy Niepokalanej nie sam, ale z całym zastępem rycerzy Niepokalanej (MI), którzy z Nią podejmą walkę zdobywania dusz dla Przenajświętszego Serca Jezusowego. Rycerze Niepokalanej mają być wszędzie, choć nie koniecznie muszą być widoczni. Widoczna musi być tylko Niepokalana. Kard. Angelo Amato o apostolstwie Rycerstwa Niepokalanej powiedział, że jest ono "klejnotem apostolstwa św. Maksymiliana. To prawdziwe wojsko, którego Ojciec Kolbe pragnął użyć dla rozpowszechnienia Dobrej Nowiny - Ewangelii. To wojsko dobra. Nie prowadzi ono wojny, ale niesie pokój. Nie sieje nienawiści, zamętu, niesie zrozumienie, komunię - to wojsko ewangeliczne". Ojciec Maksymilian nie ufał sobie, ale wierzył, że jeśli Niepokalana czegoś sobie życzy, to Ona dane dzieło przeprowadzi. Niepokalana była jego ideałem i pozostaje ideałem każdej duszy oddanej Maryi, każdego Jej rycerza. Niepokalana to najkrótsza i najpewniejsza droga do świętości, do nieba.

Nie ma stworzenia, które by tak przepojone było miłością jak Ona - mówił do braci św. Maksymilian. - To jest nie teoretyczny, ale praktyczny szczyt miłości Boga, taki szczyt, że aż się mówi Oblubienica Ducha Przenajświętszego. Słowo oblubienica w pojęciu ziemskim jest zaledwie bardzo dalekim echem. To jest miłość stworzona na najwyższym szczycie i stąd czcimy Najświętsze Serce Jezusowe, które jest symbolem miłości. Czcimy też i Serce Niepokalanej, gdyż Ona była najszczytniejszą miłością stworzoną.

Mówią niektórzy teologowie, że w niebie będzie zastój w miłości. Tak nie jest, w niebie nie będzie zastoju, ale miłość coraz bardziej będzie się potęgować - w takim stopniu, w jakim się kto rozpędził na tym świecie.

Tam jest powrót stworzenia do Boga. Niepokalana jest na szczycie miłości stworzenia.

Zbliżymy się najbardziej do miłości Bożej, kiedy upodobnimy się do Serca Niepokalanej zupełnie, im bardziej będziemy Jej.

Teresa M. Michałek, FN / red.
Fot. Dephositphotos