Poddani Miłości

Spotkanie Apostolatu "Margaretka" rozpoczął o. Mirosław Kopczewski, przypominając czym był dla św. Maksymiliana dar kapłaństwa i jak je przezywał. Po wprowadzeniu w tematykę spotkania ks. Łukasz z diecezji kaliskiej poprowadził modlitwę różańcowa w intencji kapłanów.

Jezus na pierwszym miejscu

Krajowy opiekun Apostolatu "Margaretka" ks. Bogusław Nagel wygłosił konferencję nt. kapłaństwa, Mszy św. i adoracji. Nawiązując do Ewangelii o uczniach idących do Emaus, ks. Nagel przypomniał, że Chrystus pozostał z nami "pod postacią Chleba", a my czasem jesteśmy tak przytłoczeni problemami dnia codziennego, że nie umiemy rozpoznać na Jezusa nawet jak z Nim jesteśmy podczas Mszy św. czy na adoracji. Jezus spokojnie nam towarzyszy i wychowuje - tłumaczył dalej Krajowy Opiekun Apostolatu "Margaretek". Dzieje się trochę z nami tak, jak z uczniami idącymi do Emaus: uczniowie byli tak zajęci sobą, że nie zauważyli Jezusa, dopiero rozpoznali Go przy "łamaniu chleba". Eucharystia otwiera nasze oczy. "Nie ma Eucharystii bez kapłaństwa" - zauważył prelegent.

W dalszej części konferencji ks. Bogusław przybliżył sposób uczestnictwa ludu Bożego w kapłaństwie Jezusa. Opierając się na katechizmie omówił trzy aspekty kapłaństwa Chrystusa jako kapłana, proroka i króla. "Cały lud Boży, poprzez chrzest święty ma udział w kapłaństwie Jezusa Chrystusa". W tym potrójnym kapłaństwie Jezusa jesteśmy powołani: jako kapłani - do składania ofiary, modlitwy; jako prorocy - do świadczenia, nauczania; jako królowie - do służenia innym, panowania nad grzechem. Wskazując jeszcze na kapłaństwo hierarchiczne - działanie wyświęconego prezbitera in persona Christi ("w osobie Chrystusa") - prelegent próbował ukazać, jak wierni mogą uczestniczyć w tym kapłaństwie. Opierając się na tych trzech wymiarach kapłaństwa Chrystusa, kapłan ukazał, że to chrzest daje tę moc i przywilej bycia zjednoczonym z Jezusem-Kapłanem, a dokonuje sie to np. przez ofiarowanie codziennie nawet drobnych rzeczy Jezusowi, a z którymi mamy kłopot - "to wszystko mogę składać w Eucharystii na ołtarzu".

Mówiąc o adoracji, ks. Nagel zauważył, że adoracja jest szansa na wejście w głęboką relację z Jezusem, głęboką modlitwą, głębię spotkania z Jezusem. Gdy jestem z Jezusem w Najśw. Sakramencie - mówił kapłan - to oznacza, że stawiam Jezusa na pierwszym miejscu i że Jemu jako Jedynemu Panu oddaję pokłon i tylko Jemu służę. Przypomniał jeszcze, że Chrystus czeka na kapłanów, aby Go adorowali, aby odpoczywali przed Jezusem w Eucharystii. "Kapłani powinni czuwać z Jezusem - zauważył ks. Bogusław. - Jezus jest często pozostawiany sam i osamotniony w niejednym tabernakulum. Tam jest Serce Jezusa, gdzie On chce dawać nam siebie. Adoracja to pocałunek, uścisk, gest miłości, a jednoczenie gest uniżenia się przed Kimś, kto jest Bogiem i Miłością. Adoracja to poddanie się miłości. Adoracja to przedsmak nieba". Adoracja zmienia świat, bo Bóg czyni w tym czasie trwania z Nim "rzeczy wielkie". Kapłan zachęcił zebranych do adoracji jako skutecznego środka, jednocześnie ubogiego środka, w którym poddajemy naszą nicość wielkości Boga. W tych modlitwach jest Niepokalana, Matka Jezusa i nasza, która jest zawsze z tymi, którzy trwają z Jezusem.

Wierność serca

Centralnym punktem spotkania była Eucharystia, której przewodniczył o. Piotr Szczepański - gwardian Niepokalanowa. Okolicznościowe kazanie wygłosi ks. Bogusław Nagel, który zauważył, że pokora jest w stanie przemieniać świat. W życiu musimy umieć być pokornymi, dobrymi, wrażliwymi. Ludzie wielcy są takimi również dlatego, że na swojej drodze spotykają wiele osób dobrych. W Apostolacie "Margaretka" jest podobnie. Mamy dobrych kapłanów, bo są osoby, które mają dobre serce i modlą się, są przy kapłanach.

"Nasze ludzkie serce decyduje o wierności i o zdradzie" - zauważył kapłan i zachęcił do bycia dobrym. Jezus wybiera tych, których chce, by Mu towarzyszyli i to towarzyszenie Jezusowi jest zadaniem kapłanów. Sercem kapłan ma zawsze stać przy Jezusie. "Sercem musimy być oddani Bogu, bez kompromisów - i jest to zadanie zarówno kapłana, jak i osób świeckich - podkreślił kaznodzieja. - Człowiek wiary płynie zawsze pod prąd, z prądem płyną tylko zdechłe ryby. To dlatego człowiek musi zawsze walczyć o miłość, musi zawsze iść przed siebie. Musimy zdecydować się na świętość, jeśli chcemy być autentyczni".

Na zakończenie ks. Bogusław podziękował za osoby dobre, które trwają przy kapłanach mimo wszystko i które pomagają kapłanom być autentycznymi świadkami Chrystusa.

Na zakończenie spotkania można było wysłuchać świadectwa czym jest życie ludzkie i jak go bronić od poczęcia do naturalnej śmierci. Natomiast Marek i Dorota Choszczyk dali świadectwo mocy modlitwy za kapłanów i cudownego uzdrowienia wnuka Stasia. Mimo wcześniejszych przeszczepów szpiku kości i chemioterapii lekarze stwierdzili, że dziecko umiera i zostało mu kilka dni życia. Jednak nieoczekiwanie stan Stasia z dnia na dzień się poprawił. Kkilka miesięcy później Staś zachorował na sepsę, a lekarze stwierdzili, że nawet jak dziecko przeżyje, to będzie niepełnosprawne. Jednak po wybudzenia dziecka ze śpiączki okazało się, że Staś był całkowicie sprawny i zdrowy. Dorota i Marek podziękowali kapłanom za modlitwy i Msze św., które w intencji Stasia były sprawowane i które mimo złych rokowań przyniosły owoc uzdrowienia, którego po ludzku nie da się wyjaśnić.

Na zakończenie spotkania poprowadzona została modlitwa uwielbienia, podczas której podziękowano Bogu za dar kapłanów, dzięki którym możemy przyjmować sakramenty.

Teresa M. Michałek, FN / red.
Fot. Br. M. Wojtak OFMConv