Świątynią Boga wy jesteście

Pierwszo-sobotnie spotkania z zawierzeniem się Matce Bożej oraz nabożeństwem pierwszych pięciu sobót miesiąca zgromadziły tłumy wiernych.

Pod płaszczem Matki

Podczas konferencji wprowadzającej o. Mirosław Kopczewski przypomniał czym jest Rycerstwo Niepokalanej (MI) założone przez św. Maksymiliana M. Kolbego. Franciszkanin posłużył się słowami napisanymi przez Annemarię Mix OV - pracującej w archiwum Niepokalanowa. "Oddając się Niepokalanej powtarzamy to, co zrobił Jezus - Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, który jako pierwszy się Jej oddał" - mówił o. Mirosław. Zawierzenie się Matce Bożej to wejście w relacje z Matką; to nie tyle prośba do Niej, ale wejście w zażyłość z Niepokalaną jako Matką, która została nam dana pod Krzyżem. Aby komuś coś zawierzyć, trzeba go poznać, trzeba zaufać. W życiu duchowym jest podobnie. Ufamy tylko tej osobie, którą poznaliśmy, o której wiemy, że nas kocha. Idziemy do osoby, która nas kocha. Dlatego, im bardziej poznajemy, tym bardziej zawierzamy, tym bardziej kochamy. Zawierzenie to taka relacja dziecka do matki, to przychodzenie z każdymy problemem do Matki i rzucanie się w Jej ramiona.

Po konferencji wyjaśniającej w sens zawierania i oddawania siebie w opiekę Niepokalanej, można było wysłuchać kilku świadectw działania Matki Bożej w życiu konkretnych osób, którzy uciekli się pod Jej matczyną opiekę.

Pierwsza pani opowiedziała o swojej chorobie, jak lekarze przez długi czas nie mogli zdiagnozować, co jej dolega, i wreszcie wzięła do ręki różaniec, którego nawet dobrze nie umiała mówić. Okazało się, że tylko jedna "dziesiątka" wystarczyła, bo opatrznościowo przyszedł nowy lekarz, który zlecił całkiem inne badania i w ten sposób powoli rozmówczyni została uzdrowiona. Ten cud był pierwszym, ale innym większym była spowiedź i nawrócenie po wielu latach. Kolejnym cudem było znalezienie mieszkania, kiedy rozmówczyni została bez dachu nad głową. Jej koleżanka przyszła jej wtedy z pomocą i zaoferowała własne mieszkanie.

Kolejna pani, Jadwiga, złożyła świadectwo z rozwiązania bardzo trudnej sytuacji majątkowej oraz odejścia lokatorów z zajmowanej przez nich posesji, której była właścicielką.

Kolejna pani, Mariola, złożyła świadectwo, jak dzięki pomocy Niepokalanej od kilku lat udaje się organizować pielgrzymki. Mimo przeciwności, znajdują się osoby, które na pielgrzymkę chcą pojechać.

Kolejna pani przez swoje świadectwo złożyła podziękowanie za dar macierzyństwa. Jej syn, Szymon, urodził się w szóstym miesiącu i miał wiele organów niewykształtowanych. Synowi groziła śmierć. Po urodzeniu został ochrzczony i podjęto walkę o jego życie. Lekarze stwierdzili ostatecznie, że nawet jeśli dziecko przeżyje, to będzie chore i niepełnosprawne. Po zawierzeniu Matce Bożej i wielu wysiłkach włożonych w leczenie, Szymon chodzi, mówi i jest zdrowy, mimo że po ludzku to było niemożliwe.

Kościół - mój dom

Centralnym punktem spotkania były Eucharystia z zawierzeniem, nabożeństwo wynagradzające z modlitwą różańcową i przyjęcie do MI.

Mszy świętej przewodniczył gwardian Niepokalanowa o. Piotr Szczepański. W okolicznościowym kazaniu franciszkanin zwrócił uwagę na dwa wymiary kościoła: duchowy - niewidzialny i materialny - namacalny. Każdy z nas jest żywą świątynią Boga w wymiarze duchowym, bo jesteśmy kamieniami duchowej świątyni.

Ponadto Ojciec Gwardian przypomniał historię powstania bazyliki w Niepokalanowie, jednak szczególnie zwrócił uwagę, że kościół nie jest domem dla świętych, ale dla tych, którzy się pogubili, którzy chcą i wracają do Boga. Kościół jest dla nas, bo tu Bóg do nas mówi, tu otrzymujemy sakramenty. "Kościół to dom, dom żywych serc, wspólnoty. Patrząc na piękno kościołów, musimy zdawać sobie sprawę, że mamy być piękni, bo Bóg w nas mieszka, a skoro tak, to musimy dbać o świątynię naszego serca" - zauważył kaznodzieja.

W dalszej części homilii franciszkanin przypomniał postać św. Franciszka i miłość założyciela zakonu franciszkańskiego do Kościoła. To z miłości do Kościoła zrodziło się powołanie, bo "nie ma św. Franciszka bez Kościoła i Chrystusa". Św. Franciszek kochał Kościół i chciał upodobnić się do swego Mistrza - Jezusa.

Po Eucharystii do MI wstąpiło ponad 30 osób.

Z Różańcem nie jesteś sam

Po południu w sali św. Bonawentury konferencję nt. Różańca świętego wygłosił Wincenty Łaszewski. Przypomniał w niej o wartności Rózańca i zachęcił, by "różaniec w ręku trzymać i w sercu go odmawiać".

Kolejne, 121. spotkanie "Oddaj się Maryi", odbędzie się w Niepojalanowie 7 listopada.

Teresa M. Michałek, FN / red.
Fot. Telewizja Niepokalanów