Św. Maksymilian w sercach swoich braci słowem i przykładem siał ziarna Bożej miłości i wpajał ideał całkowitego oddania się Niepokalanej.

Te zasiewy, te ziarna, przynosiły, przynoszą i będą przynosić owoce. Dostrzec to i przekazać innym uważam za swój obowiązek. Uważam też za wielką łaskę Bożą, że nie znając osobiście św. Maksymiliana, miałem szczęście oglądać go w jego synach i służyć im.

Przy kolejnych wydaniach pozycji książkowej na początku jest zwykle notka: "wydanie poprawione i uzupełnione". Jest więc tak jak w ogóle w życiu ludzkim? Ciągle trzeba coś poprawiać, uzupełniać.

Podobnie mamy w przypadku tej książki. Niektóre teksty należało nieco skorygować, czas także przyniósł nowe tematy, a konkretnie osoby, które należało choć trochę wydobyć z grona niepokalanowian i ukazać ich walory moralne. Wydanie niniejsze wzbogacają też zdjęcia każdej z opisywanych osób.

br. Czesław Adamiak