MARYJA!

Bracia u Matki Miłosierdzia
DAROWIZNA
SŁUCHAJ ON-LINE
POGOTOWIE MODLITEWNE
Termomodernizacja

Bracia u Matki Miłosierdzia

Polacy, nie tylko mieszkańcy Wilna, od pokoleń za wstawiennictwem Bogarodzicy w Ostrej Bramie modlili się i wypraszali liczne łaski dla siebie, bliskich i całego kraju. Wiele kopii Ikony Matki Bożej Miłosierdzia znajduje się w kościołach rozsianych po całym świecie, choćby ta z rzymskiej bazyliki św. Piotra i Pawła.

Bracia z Niepokalanowa kilkakrotnie pielgrzymowali do Matki Bożej Miłosierdzia. Taką pielgrzymkę, przed rozpoczęciem II wojny światowej, w lipcu 1939 r. opisuje br. Gabriel, w "Echo Niepokalanowa".

Z dworca udajemy się do domu noclegowego Ojców Karmelitów tuż przy Ostrej Bramie. Po kilkunastu minutach jesteśmy już na ulicy..., a w oddali spostrzegamy wielkich rozmiarów pięknego Orła Polskiego, który strzeże najdroższego skarbu: Cudownej Pani. Każdy już wyczuł że tam po drugiej stronie Bramy jest obraz Cudowny Matki naszej i Królowej naszej. Chociaż od tego sanktuarium oddaleni byliśmy jeszcze kilkadziesiąt kroków, chociaż większa dzieliła nas przestrzeń, myśli nasze i serca już  były u Jej stóp... Błogie wzruszenie i nastrój uroczysty ogarnął wszystkich, a wargi odruchowo rozpoczęły szept "zdrowasiek", które w takich chwilach nie umią nic innego wymawiać jak tylko święte te słowa.

W takim skupieniu przeszliśmy Bramę i klękając na ulicy oddaliśmy hołd; cześć głęboką Niepokalanej. Nazajutrz pacierze poranne i Komunię świętą, przyjęliśmy w kościele św. Teresy (przylegającym do Ostrej Bramy). Na Mszę świętą udaliśmy się do kaplicy przed Cudowny Obraz.

Niezwykle dziwne robi wrażenie na przybyszu ta osobliwa w świecie świątynia - ulica. Za wielki ołtarz i prezbiterium służą bramy. Za nawę główną - jezdnia, za nawy boczne - chodniki, a za sklepienne - firmament niebieski. Przez kościół ten można swobodnie przechodzić nawet w czasie nabożeństw, przenosząc różne ciężary pakunki i rowery. Przechodzić tędy mogą tez i innowiercy, a nawet żydzi, byle tylko zachowywali się z uszanowaniem i z odkrytą głową. Jako okup zaś, za przejście tą bramą prawie każdy z przechodniów musi uczcić Matkę Bożą chociażby tylko krótką modlitwą.

Ileż to łask otrzymują od Cudownej Pani przechodzący za te modlitewki i pozdrowienia”.

W XV w. rozpoczęto rozbudowę Wilna i przez ponad stulecie wznoszono mury obronne z dziewięcioma bramami miejskimi. O Bramie Miednickiej (prowadziła do Miednik Królewskich) wspomina się po raz pierwszy już w 1514 r. Średniowieczny zwyczaj nakazywał wyposażenie jej w obraz Matki Bożej, której powierzono w opiekę miasta. Nieopodal znajdowała się dzielnica Ostry Koniec. To prawdopodobnie dlatego od 1594 r. bramę tę zaczęto nazywać "Ostrą".

Obraz Madonny Ostrobramskiej namalowany został prawdopodobnie w Wilnie w latach 1620-1630. Osoba malarza obrazu pozostaje nieznana. Olejny obraz namalowany jest na deskach dębowych 200 x 165 cm, pokrytych cienkim gruntem kredowym. Podwójne korony i sukienkę wykonaną ze srebra, zewnętrznie pozłoconą, nałożono na obraz na przełomie XVII i XVIII w. Charakterystycznym elementem obrazu jest wotum, w dolnej części obrazu, w kształcie dużego półksiężyca. Umieszczono go w 1849 r.

Teresa Michałek

PRZECZYTAJ TAKŻE

DZIAŁALNOŚĆ
WYDAWNICZA