MARYJA!

† Br. Ryszard Grodzki (1920-2016)
DAROWIZNA
SŁUCHAJ ON-LINE
POGOTOWIE MODLITEWNE
Termomodernizacja

† Br. Ryszard Grodzki (1920-2016)

Br. Ryszard Maria Lucjan Grodzki, profes wieczysty prowincji Matki Bożej Niepokalanej w Polsce Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych, jubilat w Zakonie, zmarł 15 listopada 2016 w Niepokalanowie, w wieku 96 lat, przeżywszy 73 lata w Zakonie.

Br. Ryszard urodził się 16 lutego 1920, we wsi Gosie Małe, w powiecie zambrowskim, w województwie podlaskim jako najstarsze dziecko Jana i Adeli. W wieku siedmiu lat rozpoczął naukę w szkole powszechnej. Nauka dawała mu wiele radości i tu odkrył swoją pasję, którą było czytanie książek. Po skończeniu szkoły chciał kontynuować naukę, ale jako najstarszy syn musiał pomoc ojcu w prowadzaniu gospodarstwa. Z oddaniem podejmował wszystkie prace rolnicze, zaś wolny czas poświęcał na lekturę. W 1938 otrzymał stypendium i rozpoczął naukę w szkole rolniczej. Szybko odkrył, że atmosfera w szkole nie jest przyjazna osobom wierzącym i wielu pedagogów walczy z religią wówczas postanowił, że powróci do domu rodzinnego.

Życie na wsi dawało mu wiele radości, ale jego serce wyrywało się ku sprawom duchowym przez co czasami czuł się obco i nieswojo. W tamtym okresie myśląc o przyszłości doświadczał, jak to sam stwierdził: "jakby jakiś głos mówił, że może właśnie w klasztorze znajdziesz spokój i szczęście". Kierowany tym natchnieniem Lucjan we wrześniu 1938 przybył do Niepokalanowa. W podaniu bardzo konkretnie opisał motywy podjęcia życia zakonnego. Pisał, że pod opieką Matki Najświętszej, chce zdobyć potrzebne cnoty i nauczać się wiernie służyć Panu Bogu. 2 maja 1939 Lucjan Grodzki rozpoczął postulat, ale ze względu na wybuch II wojny światowej musiał go przerwać i opuścić klasztor. Do Niepokalanowa powrócił 14 sierpnia 1941 i pół roku później rozpoczął nowicjat pod kierunkiem o. Izydora Koźbiała. Pierwsze śluby zakonne br. Ryszard złożył 1 listopada 1943. Dnia 8 grudnia 1946 na ręce o. Izydora Kobiała złożył profesje wieczystą. W podaniu o dopuszczenie do profesji można zauważyć, że brat Grodzki był zainspirowany postacią św. Ojca Kolbe. Pisał on: "Wiem, żem tej łaski niegodzien, ale chcę przez śluby wieczyste oddać siebie i wszystko, co w życiu moim będzie miało jakąkolwiek wartość w ręce Niepokalanej, by przez to przyczynić się choć trochę do urzeczywistnienia ideału o. Maksymiliana".

Brat Ryszard prawie całe życie zakonne spędził w jednym klasztorze. W 1983 został przeniesiony do Gniezna, ale po kilku miesiącach był zmuszany do powrotu do Niepokalanowa ze względów zdrowotnych. We Wspólnocie brat Grodzki podejmował wiele obowiązków. Pracował między innymi w dziale odzieżowym, administracji, dziale żywnościowym jednak najwięcej czasu poświęcił na pracę w sadzie klasztornym.

Ostatnie lata życia brata Ryszarda naznaczone były cierpieniem spowodowanym utratą wzroku. Trudności te przyjmował łagodnie i cierpliwie, łącząc swój ból z krzyżem Chrystusa.

Życie br. Ryszarda było wypełnieniem słów z Reguły św. Franciszka: "Radzę moim braciom w Panu Jezusie Chrystusie, upominam ich i zachęcam, aby idąc przez świat nie wszczynali kłótni, nie spierali się słowami i nie sądzili innych; lecz niech będą cisi, spokojni i skromni, łagodni i pokorni". W podaniu o przyjęcie do Zakonu br. Ryszard napisał, że pragnie zostać franciszkaninem, "by poświęcić swe życie na chwałę Panu Jezusowi i Matki Najświętszej i za to żywot wieczny otrzymać".

Pogrzeb br. Ryszarda odbył się 18 listopada 2016 o godz. 10.00 w Niepokalanowie. Kondukt żałobny z kaplicy św. Maksymiliana do bazyliki poprowadził o. Grzegorz M. Szymanik - gwardian klasztoru Niepokalanów. Mszy świętej przewodniczył i okolicznościową homilię wygłosił o. Wiesław Pyzio - prowincjał. Kondukt żałobny na cmentarz klasztorny poprowadził o. Stanisław Piętka - przełożony domu w Niepokalanowie Lasku.

O. Piotr Żurkiewicz
sekretarz prowincji warszawskiej franciszkanów

PRZECZYTAJ TAKŻE

DZIAŁALNOŚĆ
WYDAWNICZA